Τσαούση Νέλη

Επηρεασμένη από την κατάσταση που βιώνει σήμερα η χώρα μας, θέλησα να εντάξω τη σχεδιαστική μου δράση στα πλαίσια ενός σχολίου, δίνοντας μια διαφορετική οπτική μέσα από το έπιπλο μου για την τρέχουσα καθημερινότητα. Παίρνοντας ως σημείο αναφοράς τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο (ο οποίος ξεκίνησε 7 Ιουλίου του 1937 στην Ασία και 1 Σεπτεμβρίου του 1939 στην Ευρώπη, λήγοντας το 1945), επέλεξα τρεις μεταπολεμικούς σχεδιαστές Salvador Dali (1904 – 1989), Pierre Chareau (1883 – 1950) και μια ομάδα τριών άλλων σχεδιαστών τον Christoph Schnug, Cambriel Heusser και Harry Schumacher. Αναλύοντας την έννοια του πολέμου : πόλεμος = σύγκρουση μεταξύ κρατών, αγώνας ενάντια σε κάτι ή κάποιον, προσπάθησα μέσα από την σύμπτυξη των τριών επίπλων (των τριών σχεδιαστών) να δημιουργήσω την έννοια της ενότητας. Πρακτικά λοιπόν, αυτό που κρατά δεμένα τα έπιπλα και κάνει να φαίνεται αρμονική η συνύπαρξή τους είναι η διαφοροποίηση του υλικού σε μια πλευρά του επίπλου που "τρέχει" κατά μήκος και των τριών. Το διαφορετικό αυτό υλικό είναι αυτόφωτο και σηματοδοτεί τον άξονα γύρω από τον οποίο "διατάσσονται" τα υπόλοιπα τμήματα των επίπλων σχηματίζοντας μια ολότητα. Το έπιπλο λειτουργεί ως φωτιστικό και αποτελείται από τρία κομμάτια. Το πάνω κομμάτι (Dali), είναι κατασκευασμένο από χυτό πλεξιγκλάς (cast plexiglass). Το μεσαίο κομμάτι (Pierre Chareau) είναι από μέταλλο, ενώ το τρίποδο στο οποίο στηρίζονται τα δύο πρώτα από ξύλο, δρυς. Το ενιαίο υλικό στην "τομή" του επίπλου θα είναι από γαλακτώδες ακρυλικό γυαλί, το οποίο θα φιλοξενεί στο εσωτερικό του οπτικές ίνες για την διάχυση του φωτός.